Wacht op mij Galg

Wacht op mij, Galg! het verhaal van Sivas 

Engelse titel: Wait for me, Gallows! The Story of Sivas                 

Oorspronkelijke titel: Wacht op mij, Galg! het verhaal van Sivas               

Director: John Albert Jansen            

Producer: NGN produkties               

Co-producer: NMO               

Script: John Albert Jansen, Özkan Gölpınar                                   

Cinematography: Adri Schrover

Editor: Danniel Danniel

Duur: 80 minuten                  

Taal: Turks, Engels ondertiteld

 

Het nog steeds jaarlijks terugkerende festival met zijn liederen en herinneringen aan de doden van Sivas zijn het vertrekpunt voor de documentaire Wacht op mij, galg. De titel is ontleend aan een lied van de in Banaz woonachtige invalide zanger Kasim Aslan.

Ik heb geen kracht om mij te verdedigen. De strop hangt al om mijn nek. Wacht op mij, galg. Toe alsjeblieft moeder huil nou niet, zie je dan niet dat er nieuwe loten aan jouw stam zijn ontstaan.

Kasim Aslan is vanwege zijn lichamelijk gebrek – hij is verlamd aan zijn onderlichaam – altijd aan het dorp gebonden gebleven. Hij is nooit naar school gegaan, maar heeft zich door zelfstudie de traditie eigen gemaakt. En waar er twintig jaar geleden nog vier aşıks het dorp waren, is Kasim nu als enige overgebleven als drager van een lange traditie van gezongen gedichten in Banaz. Hij heeft de liederen van Pir Sultan Abdal leren spelen – ‘Hij is degene die ons voedt’, zegt hij – en hij heeft de oude aşıks bestudeerd. Daarnaast heeft hij zich de nieuwe stijl van spelen van de moderne alevitische muziek eigen gemaakt. Kasim heeft altijd de droom gekoesterd om iets met zijn muziek te doen. Bovendien heeft hij wat te vertellen: hij is zeer bewust, intelligent, heeft een heldere kijk op zijn eigen situatie en die van de alevieten en hij heeft een visie op de gebeurtenissen van Sivas

Kasim’s tweede grote inspiratiebron is Arif Sağ. ‘De Pir Sultan Abdal’ van deze tijd’, zoals Kasim zelf zegt. Hij heeft vanaf begin jaren tachtig de saz leren spelen door op die eindeloze winteravonden de muziek van Sağ te bestuderen. Sağ – zanger van de alevieten, kosmopoliet, woonachtig in Istanbul – is een van de overlevenden van de hotelbrand van Sivas. Vanuit het hotel belde Sağ koortsachtig met onder meer minister-president Demirel maar ‘zij die de wetten maken, bleven doofstom voor mijn smeekbede.’

Sağ geldt als de belangrijkste troubadour van zijn land en een van de grootste virtuozen op de saz. Door in de documentaire een ontmoeting tussen hen beiden te filmen wordt een verhaal binnen een verhaal verteld: Kasim ontmoet zijn muzikale jeugdheld en oud en modern worden zowel visueel (het dorp Banaz versus het kosmopolitische, moderne Istanbul) en inhoudelijk (de historische en huidige Pir Sultan Abdal) met elkaar verbonden.

            

Andere hoofdpersonen zijn de zanger en muzikant Ismail Kaya, die bij de hotelbrand van Sivas een zoon en een dochter verloor; Lutfiye Aydın die zich in het hotel bevond tijdens de brand en al was overgebracht naar het mortuarium van Ankara waar men op het laatste moment vaststelde dat zij nog leefde; en Gulay Şahin die als zestienjarig meisje deel uitmaakte van een tijdens het festival optredende dansgroep van achttien jongeren, waarvan er elf zijn omgekomen.