Podium Mozaiek - Internationaal Cultureel Podium in Amsterdam-West Pin only!
English?

Achtergrondinformatie Heimwee#Fernweh

Operazangeres/ regisseuse Kirsten Schötteldreier over haar voorstelling, door Fleur Bardoul

Thuis zijn en thuis voelen, of juist helemaal niet. Door de geur, de gewoontes of ´de koffie die lang zo lekker niet is als thuis´. Heimwee kent iedereen. Het is ook de titel van de voorstelling die Kirsten Schötteldreier en Anna Rottier maken. Zij gebruiken de klassieke opera Dido en Aenas als basis voor hun eigen verhaal.

Schötteldreier vertelt levendige verhalen over haar geschiedenis die de basis vormt voor de samenwerking met Anna Rottier. ´Ik wilde een verhaal vertellen over heimwee, omdat ik al 16 jaar als Duitse in Nederland woon en er nog altijd een bepaald soort heimwee blijft knagen. Vooral als dingen mis gaan en je een rotdag hebt, wil je natuurlijk weer terug naar wat voor jou als je thuis voelt. Ik ben toen met Anna Rottier (Dame Jeanne theater) in gesprek gekomen. Zij is in Nederland geboren, maar heeft een Zweedse moeder die haar altijd heeft meegegeven dat in Nederland alles slecht is en in Zweden alles beter. We hadden allebei het gevoel dat we met een soort ballast zaten. Daar wilden we iets mee doen. Die soort heimwee of het probleem ergens opnieuw te integreren komt ook terug in Purcell’s Dido en Aeneas.’

Maar het draait bij Heimwee#Fernweh niet alleen om het eigen verleden, legt Schötteldreier uit: ‘Het komt inderdaad uit ons en onze geschiedenis, dat hebben wij in elkaar herkend. Maar ik zie ook de maatschappelijke noodzaak van het vertellen van dit verhaal. Het is een modern verhaal, over mensen die ergens naar toe gaan en hoe het is als het er anders ruikt, mensen er thee drinken in plaats van koffie en je eindeloos je best moet doen om werk- en verblijfsvergunningen te regelen. Het gaat over de keuze om te blijven of weg te gaan en het feit dat het nooit vanzelfsprekend is dat je ergens bent. Daar zitten zoveel mensen mee, ook Nederlandse mensen die ‘alleen maar’ een dorp verderop gaan wonen!’

De verschillen tussen thuis zijn en niet thuis zijn laten Schötteldreier en Rottier ook zien in de formele kenmerken van het stuk. ‘We hebben ervoor gekozen om de verschillen zelf ook te laten zien. Dat zit hem niet alleen in de tekst. Het is voor een deel wel teksttheater, maar er is ook opera, urban poetry, spoken word, dans en drums. We hebben verschillende culturen en theatervormen door elkaar heen gebruikt, die elkaar af en toe niet verstaan en soms juist samenkomen. Dit weerspiegelt de kern van het verhaal. Daarnaast werken we op elke locatie samen met een community koor, wat ook aansluit bij het thema doordat het de verbinding laat zien met de plaats waar we spelen.’

´Purcell´s opera spelen we mede hierdoor niet in zijn geheel,’ vertelt Schötteldreier. ‘Anna heeft interviews gehouden met allerlei mensen over hoe moeilijk het soms is als je ergens anders bent dan thuis. Op basis daarvan heeft zij teksten geschreven en hieruit hebben we een verhaallijn gedestilleerd. Uit de opera hebben we vervolgens stukken gekozen waarin de muziek bepaalde emoties aanspreekt. Muziek is naar mijn idee een universele taal die iedereen verstaat en alles samenbrengt. Het creëert een emotie waardoor het verhaal anders binnenkomt en je ook anders gaat luisteren. Ik hoop daarom ook dat mensen die normaal niet naar opera gaan er nu iets van meekrijgen, ook al combineren we het met andere disciplines. Ik wil ze met opera verrassen.’

Wanneer Schötteldreier hierover enthousiast verder vertelt, geeft ze naar eigen zeggen eigenlijk al teveel prijs. Een tipje van de sluier lichten we op: ‘We willen het publiek van begin af aan meenemen in onze wereld door dichtbij ze te spelen. Tegelijkertijd geven we geen kant-en-klare antwoorden. We willen laten zien waar mensen mee worstelen en we bieden aanknopingspunten om hierover zelf na te denken. We willen daarmee op dieperliggende gevoelens ingaan, meer dan dat we alles willen oplossen.’

Heimwee#Fernweh gaat 25 oktober in première in Podium Mozaïek